Life's Discography

2008-11-24 02:22

เคยวิ่งตามฝัน เคยหวั่นลมฝน
ได้หม่นได้หมองได้ร้องเพลง
หมื่นพันเรื่องราว เศร้าและครื้นเครง
ทุกที่ต่างมีความงดงามอยู่....

-ม.ต้น เด็กจิตพิสัยเต็มแต่ความประพฤติศูนย์ ถูกจับไปสอบเตรียมฯอุดม
-ทะเลาะกับอาจารย์เกือบทั่วโรงเรียน มีเรื่องกับพวกห้องท้ายทุกวัน พกของมีคมติดตัวตลอดเวลา ไม่อยู่มันแล้วที่นี่....จะไปสอบเตรียมฯ

-เริ่มอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก หลังจากถูกห้ามไม่ให้อ่านมาตลอด ชีวิตรู้จักแต่กับวอลท์ ดิสนีย์
-กลายเป็นโอตาคุสาย Y โดยสมบูรณ์ -*-

-เกลียดพ่อ เพราะเป็นแบบที่เขาอยากให้เป็นไม่ได้
-เกลียดพ่อยิ่งกว่าเดิม เกลียดแม่ด้วย เพราะโดนบังคับให้สอบสายศิลป์-ฝรั่งเศส เพื่อจะให้เข้านิติฯได้ แต่ตัวเองอยากเรียนศิลป์-ญี่ปุ่น ทะเลาะกันแรงมาก ยุ่งอะไรกับชีวิตตรู -*-
-สุดท้ายเดินทางสายกลาง สอบเข้าศิลป์-เยอรมัน 5555+

-สอบได้ พ่อแม่ดีใจ อีเเย้ก็ดีใจ
-ประกาศอิสระภาพ เลิกเรียนเปียโน (ฮา...)
-ใช้ชีวิตม.ปลายอย่างมีความสุขมาก ดีใจที่สุดที่ได้อยู่ที่นี่ กับครูที่มีจิตวิญญาณของความเป็นครูจริงๆ รู้จักคำว่า ภูมิใจในตัวเอง รักสถาบัน และเพื่อนตายเป็นครั้งแรก
-เริ่มคอสเพลย์และฟัง J- Rock

-เดินเข้าไปทำ Glorious Revolution กับพ่อแม่ ฮา....
(น่าเเปลก....เวลาที่ต้องการมากที่สุด กลับไม่เคยได้ เวลาที่ไม่ต้องการมันแล้ว กลับมีทุกอย่าง 5555+)
-พ่อแม่เริ่มทำใจกับสิ่งที่เราเป็น
-มีความสุขกับภาษาเยอรมัน เพื่อน และชีวิตเอ้อระเหยม.ปลาย

-คะแนนเอนท์ครั้งแรก ออกมาติดหมดทุกคณะในสายศิลป์ น่าประทับใจ
-บ้านเเตกอีกครั้ง โดนบังคับให้เรียนนิติฯ ทั้งๆที่อยากเข้าอักษร หรือ นิเทศน์
-โดนบังคับให้ไปสอบตรงนิติฯ ธรรมศาสตร์ โกรธ...มาก เลยยักยอกเงินมาเกือบ 3 พัน บอกว่าจะไปกวดวิชา 2 วัน สร้างหลักฐานปลอมแนบเนียน แต่จริงๆหนีไปค้างบ้านเพื่อน ไปไพรเวทและไปเย้วอยู่งานเจร็อค
-สำนึกผิด.....อ่านหนังสือก็ได้ฟระ แค่ 7 วันเท่านั้น -*-!! (และเเอบเอาเงินไปคืน)

-ไปสอบ สอบข้อเขียนครึ่งเช้าแล้ว ไม่ยอมเดินเข้าไปสอบเชาวน์ เเช่งชักหักด่าทะเลทรายรังสิตตลอดเวลา สุดท้ายโดนลากเข้าไปทำข้อสอบครึ่งบ่ายจนได้ -*-
-ยังคงสำนึกผิดเรื่องเงินอยู่ ก็เลยยอมทำข้อสอบ.....

-ผลออกมาว่า สอบผ่านเป็นอันตับต้นๆ พ่อแม่ดีใจ แต่อีเเย้ไม่ยอมไปสัมภาษณ์
-โดนลากให้ลองไปสัมภาษณ์ โดนจับสัมภาษณ์เป็นภาษาเยอรมัน โต้วาทีกับอาจารย์แล้วติดใจ ชักน่าสนใจขึ้นมาแล้วเเฮะ
-สัมภาษณ์ผ่านสวยงาม พ่อแม่กลับไม่ยอมให้เข้า เลือดสีชมพูอยากให้ลูกเข้านิติฯจุฬามากกว่า
- me/ โกรธ เข้าไปกดยืนยันผล online ว่าเลือกนิติฯ ม.ธ. เรียบร้อยหมดสิทธิยื่นคะแนนเอนท์
-บ้านแตกอีกรอบ....เฮ ญาติพี่น้องเลือดสีชมพูหมด โดนรุมประณาม

-ใช้ชีวิตม.ปลายแบบชิวๆ เพราะมีที่เรียนแล้ว
- สอบ CU-TEP โดนถามว่าทำได้มั๊ย เลยบอกไปตามตรงว่าทำไมได้ โดนน้าปรามาสไว้หนักมากทั้งที่ยังไม่รู้ผล ปรากฎว่าผลออกมาดี พวกญาติๆเลยถอยทัพ -*-
-เข้าไปลองสอบเอนท์อีกรอบ แบบชิวๆ คะแนนดีเกินคาด ได้ 396 เต็ม 444 รวม GPA/PR เป็นอันดับต้นๆ ของทุกคณะของสายศิลป์
-เสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้เลือกนิติฯ จุฬา เพราะอยากได้โล่ห์ที่ 1 สอบเข้าคณะนิติฯ สายเยอรมันจากโรงเรียนเตรียม และเสียดายที่ยื่นคะแนนเอนท์ม.ธ.ไม่ได้ เพราะติดสอบตรงแล้ว มีนคะแนนสายเยอรมันจะได้สูสีกับฝรั่งเศส อยากเห็นอาจารย์ยิ้มดีใจ ไม่ได้สนใจว่าเป็นที่ไหนของมหาลัย แต่ของจากโรงเรียนเตรียมฯทุกชิ้น และความดีใจของอาจารย์ที่สร้างเรามา มีคุณค่าทางจิตใจกับเรามากๆ

-เข้าเรียนนิติ.มธ. อยู่หอ ณ ทุ่งรังสิต ไม่ได้สมัครหอไว้เพราะอยากอยู่กับเพื่อนสนิท เลยกลายเป็นสมัครหอไม่ทัน สุดท้ายเดือดร้อนพ่อต้องใช้เส้นจองเข้าหอ
-โดนด่าทุกครั้งที่ชีวิตมีปัญหาว่า "ทำไมไม่เรียนจุฬา" "ถ้าเรียนจุฬาคงไม่เจออะไรแบบนี้หรอก"
-โดนรุ่นพี่บังคับให้ลงทะเบียนเรียนตามเพื่อนโต๊ะ โดนด่าว่า "ทำไมไม่ทำตามพี่ ไปลงเรียนทำไมวิชาของคณะพาณิชย์ มีปัญญาเรียนไหวเหรอ ? " โกรธ.....สไตร์ค!!

-ระบบลงทะเบียนมีปัญหา กลายเป็นลงทะเบียนเรียนไม่ได้ซักวิชา เครียดขั้นสุดของชีวิต
- สำนักทะเบียนจัญไร "ลงไม่ได้ ก็ไปรอไปเรียนปีหน้าสิคะ" ห่านนนนจิกกกกกกกกกกกก
-โดนด่าอีกหลายครั้งว่า "ถ้าเรียนจุฬาคงไม่เจออะไรแบบนี้หรอก"
- ได้เรียนด้วยสิ่งศักดิ์สิทธิ์และความพยายามวิ่งตามอาจารย์ของตัวเอง
- คะแนนเอนท์ภาษาอังกฤษดี เลยได้ ACC ไม่ต้องโดนบังคับเรียนภาษาอังกฤษ ไฮเปอร์หาวิชาลงต่อ จนกลายเป็นเรียนมากกว่าเพื่อนในปีนั้น
- ไม่ไปรับน้องโต๊ะ -*-

-ปี 1 เกรด มีแต่ C กับ D
-เจอ D+ ไป1วิชา เพราะติดกับดักควายข้อสอบเพื่อน อดเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง (อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจเด็กเนิร์ด มันเเทงข้างหลังได้ทุกเวลา)
-วิชากฎหมายวิชาแรกประเดิมได้คะแนนดี ภาษาไทยได้ A
-ถ่อไปเรียนอังกฤษที่ Wall Street สีลม กับเรียนเยอรมันที่ Gothe สาธร แต่เรียนได้ไม่ครบคอร์สก็เป็นอันเลิกถาวร เพราะทุ่งรังสิตมันไกล T[]T

-สนุกกับคอสเพลย์เป็นครั้งแรก ตอนคอส James Potter
-เบื่อคอสเพลย์ เซ็งเพื่อน อยากเลิกคอส

-หนีความนอยชีวิตไป Summer ออสเตรเลีย เห็นโลกกว้าง เห็นคนต่างเชื้อชาติ ต่างภาษา เห็นความฝัน เห็นความจริง เห็นความพอเพียง และพอดี รู้ว่าอะไรกันแน่ที่สำคัญกับเรา ได้ตัดสินใจทำอะไรเอง เป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกเยอะมาก ปัญหาทุกอย่างเเก้เอง ปลอดอิทธิพลจากพ่อแม่ 5555+
- ต้องขโมยของกินเพื่อให้อยู่รอด 5555+
- โดนหลอกขึ้น Tower of Teror ปล่อยลงมาจากความสูงที่สุดในโลก ทั้งๆที่กลัวความสูงที่ Dreamworld
-เริ่มบ้าเเบทแมน -*-
- เจอคิม อายาโกะ ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องราวความทรงจำดีๆ ไม่หล่อแต่ทำให้มาตรฐานผู้ชายในสายตาของอีเเย้สูงขึ้นอีกเยอะ กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
- เจอMary Dad Mom พี่มะขิ่น และ First ขอบคุณ Dad กับ Mom ที่ทำให้รู้ว่าความรัก ความอาทรไม่เคยจำกัดเชื้อชาติเเละภาษา


-ปี 2 ลงเรียนเยอะกว่าเพื่อนอีกแล้ว -*- (กรูมันบ้า!)
-กล้าหาญชาญชัยไปเรียน Human Resource ของคณะบัญชี กับเด็กบัญชี และเศรษฐศาสตร์ Sec ที่ยากที่สุด ตัดเกรดอิงกลุ่ม และได้ A กลับมา อาจารย์ยังจำได้จนบัดนี้ เพราะเป็นเด็กนิติฯคนเดียวในทุกรุ่น
-อาจารย์ที่สอบสัมภาษณ์ตู และทำให้ตูสนใจที่นี่ คืออาจารย์คนเดียวกับที่โขกสับคะแนนตูซะจนไม่มีชิ้นดีในวิชารัฐธรรมนูญ -*-
- เกือบโดนปรับสอบตกเพราะไม่ได้เข้าสอบ แม่เผลอขับรถชนเพราะสะเพร่า โกรธและเซ็งมากๆ
-หลงเข้าวังวนดงบัง เจอกับแม่บ้าน รักเพื่อนกลุ่มนี้มากมายฮ้าาา
-ความสัมพันธ์กับพ่อดีขึ้นตามลำดับ ยอมรับความสามารถของพ่อมากขึ้น ในขณะที่พ่อเองก็ยอมรับเรามากขึ้น

-ลงเรียน Summer โดดกระจาย จนต้องพึ่งโดเรมอนช่วยด้วย
-ส่วนวิชา VAT โดดไม่ได้เพราะเช็คชื่อ นั่งปั่น Powerpoint หัวบาน พึ่งโดเรมอนช่วยด้วย อาจารย์ช่างชิวและฮา.... เสียดายได้รองท็อปเซ็ค เพราะอ่านไม่ทั่ว เเพ้เด็กเศรษฐศาสตร์

-ปี 3 เรียนหนักมาก เยอะมาก บัดซบ วิเเพ่งฯ ภาษีโดเรมอนช่วยด้วย
-ไม่ได้เข้าสอบปกครองเพราะป่วย อดเกียรตินิยม
- สำนักทะเบียนจัญไรอีกรอบ เเย่งเซคมรดกกันเรียน อีเเย้ไม่เคยมีดวงด้านนี้อยู่แล้ว เจอเซคโหดไปตามระเบียบ
- จิตตก ต้องดูรักเเห่งสยาม......
-บ้าหนุ่มเกาหลี บ้าลายทาง Giordano
-ฉลองคริสมาสต์และปีใหม่กับแม่บ้าน สนุกสุดๆเลย

- ไหนๆ ก็อดเกียรตินิยมแล้ว ตัดสินใจโดดสอบมรดกอีกวิชา ข้อสอบแมร่งตายยกโคตร -*-
- เทอม 2 คะแนนร่วงกราวกว่าที่ควรจะได้วิชาละ 10 คะแนนถ้วนหน้า อาจารย์จะดักเทพ ก็อย่ากดมีน เด็กปกติซวยตาม-*-
- บ้า Reborn! แบบเข้าขั้น ดันทุรังคอสยามะ ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้เหมาะกับยามะเลย เฟลเเหก

-โดดสอบ 2 วิชา แล้วมาสอบซ่อมเอาท็อปเซ็ค สำเร็จ สะใจมากๆ ไม่ได้เกียรตินิยม แต่คะแนนเฉลี่ยดึงขึ้นมาสูงกว่าเกียรตินิยม
- เกือบตกคดีเมือง คะแนนเฉลี่ยดีดกลับไปห่วยเหมือนเดิม -*-
-ไพรเวท Vongola Family กับแม่บ้าน ขึ้นตึกร้าง+ส่งอีอาม่าไปอังกฤษ สนุกมากๆฮ้าาา

-ปี 4 อยากจบ 3 ปีครึ่ง ลงยัด 2 เทอมให้มันจบในเทอมเดียว หนัก....มาก ฮาาาา
-โดดกระเจิงเหมือนเดิม 1 สัปดาห์มาเรียนเเค่วิชาเดียว
-เดินเข้าไปถามพ่อว่าลาออกมารับราชการทำไม ถ้าทำเอกชนต่อ ทุกอย่างได้มากกว่านี้ 4 เท่า สรุปว่าพ่อรักครอบครัว รักแม่มากกว่าอนาคตตัวเอง พ่ออยากกินอุดมการณ์ -*-
-คะแนนออกมา 5 ตัว ไอ้วิชาที่ไม่เรียนดันคะแนนดี ไอ้วิชาที่รู้เรื่อง เข้าเรียนไม่เคยขาด ดันเกือบตก...
-ท็อปเซ็ควิชา Legal History
-คอส Reborn! กันกระจาย และยังคงคอสต่อไป ปีหน้าควบพร้อม Hentalia...

-เราไม่รักธรรมศาสตร์ เราไม่รักประชาชน แต่ขอบคุณธรรมศาสตร์ที่สอนให้รู้จักคำว่า"อดทน" "ปล่อยวาง" และพร้อมรับมือกับ "สิ่งที่ไม่คาดคิด" เสมอ
-เหลืออีกวิชาเดียว จะได้รู้กันแล้วว่า 3 ปีครึ่งจะจบไม่จบ วิชานี้ตกมา 2 ชั่วโคตรซะด้วย เสียวเว้ยยยยยยยยยยยย....


เคยวิ่งตามฝัน เคยหวั่นลมฝน
ได้หม่นได้หมองได้ร้องเพลง
หมื่นพันเรื่องราว เศร้าและครื้นเครง
ทุกที่ต่างมีความงดงามอยู่

ชีวิตไม่เคยมีทางตัน
มันอยู่ตรงจะเห็นเป็นมุมใด
ชีวิตต้องดำเนินต่อไป
สุขมันอยู่ข้างในทุกตัวคน ...


Comments

  1. RUKA | URL | -

    อ่านตาแฉะกันเลยฮ่า ทีนี้

    ชีวิตของพี่ หนักไปทางเนิร์ดจริงๆ ด้วย แต่ก็มันส์มาก อ่านแล้วเป็นแนวAction มากกว่าจริงๆ นะ ~~~~

    ท้าทายจริงๆ ที่ได้ผ่านพ้นความบัดซบทั้งปวงมาได้ น่าภาคภูมิใจมากค่ะ

    ไม่ว่าอะไรพี่ก็ทำได้ทุกอย่าง ดีแล้วล่ะ เชื่อมั่นในตัวเองไว้นะฮ้า พี่ทำได้ทุกอย่างแน่นอน

    (ชีวิตในวัยเด็กสมัยยังเป็นน้องใบเตยน้อย หายไปไหนหมดคะ???)

  2. พี่เต่า | URL | -

    เราไม่รักธรรมศาสตร์ เราไม่รักประชาชน แต่ขอบคุณธรรมศาสตร์ที่สอนให้รู้จักคำว่า"อดทน" "ปล่อยวาง" และพร้อมรับมือกับ "สิ่งที่ไม่คาดคิด"


    โหวตว่ะตอง !! อิห้องโครงการป.โท ที่ก็เลวร้ายมาก อยากปาระเบิด

    เด่วพี่เขียนมั่งสิ ฮ่าๆ

  3. hedzaa | URL | -

    ชีวิตเมิงแรงโคตร!!!

    กูเห็นด้วย!!!กับเมิง

    กูไม่รักธรรมศาสตร์ และกูไม่รักประชาชน

    ไอ้พวกที่เอามาพูดส่วนใหญ่มีแต่ดีแต่ปากทั้งนั้น

    สักแต่ว่าได้พูด สตอสุดๆ

    ชีวิตกรู กับชีวิตเมิง ค่อนข้างจะตรงกันข้ามกันสุดๆ

    555++

    เมิงกล้าที่จะปฏิวัติ(ตู้มๆ และซึ่งๆหน้า)

    แต่กรู!!!

    ปฏิวัติเงียบ

    ตู้มเดียว ห้ามไม่ทันแล้ว 555

  4. Aไอ้หมีของเมิง | URL | -

    ขำว่ะเมิงชีวิตเมิง

    อ่านแล้วทั้งฮาทั้งคิดถึงเมิงเลยว่ะ ขอบคุณมากและดีใจมากที่พวกเราได้เป็นเพื่อนแท้คนแรกของชีวิตแก และสัญญาว่าจะเป็นตลอดไป

    ยังไงเมิงก็เป็นคนที่แน่ที่สุดในคณะนิติโว้ย เหอๆ ไม่ต้องเกียรตินิยม แต่เป็นคนเพื่อนนิยมพอแล้วเว่ย ฮ่าๆๆๆๆ

    รักเมิงมากๆเลย

  5. เป็นคนผ่านมานะครับ รู้สึกอย่างนึง คืออย่างน้อยก็มีคุณพ่อคุณแม่ที่รักคุณ

Post a comment

(Comments:編集・Deleteに必要)
(Only the blog author may view the comment.)

Trackbacks

この記事のTrackbacks URL
http://bananaleaf27.blog125.fc2.com/tb.php/62-899fa23a
この記事へのTrackbacks: