As it goes by

ช่วงนี้งานเข้าจริงจัง...
กร๊ากกกก ไม่สิ เข้าแล้วไม่ออกมาตั้งแต่เดือนที่แล้ว
ตั้งแต่เริ่มเรียน BC เข้าใจเลยว่าความรู้สึกเหนื่อยกรอบ
กับเหนื่อยจนพูดไม่ออกมันเป็นยังไง....

ไอ้เรียนมหาลัยนี่ชิวๆไปเลย เพราะถึงง่วงก็เข้าไปงีบหลังห้องได้ กร๊ากก
อันนี้มาจี้ถึงตัว โชว์โง่ววกันถึงโต๊ะทีเดียว เพื่อนๆก็เก่งกันจัง 5555+

( เพื่อนกลุ่มใหม่คอร์สนี้ไม่ค่อย friendly เท่าไหร่
กลายเป็นว่าเพื่อนคอร์สเก่าหันมานั่งรวมตัวกันโดยอัติโนมัติ
แล้วสนิทกันอย่างรวดเร็วซะอย่างงั้น 555!~)

ถึก...แต่ก็ชอบชีวิตตอนนี้มากๆเลยเเฮะ~~XDD
อิสระ มีเป้าหมาย และไม่โดนกวนใจด้วยเรื่องงี่เง่า
(ไม่สิ...ต้องบอกว่าไม่ปล่อยให้โดนแล้วตะหาก 555+)

ที่สำคัญ.... ได้เจอเพื่อนที่อยากเจอบ่อยๆด้วย~~
จากปีละไม่กี่หน กลายเป็นเดือนละหลายๆหน XD
เพื่อนที่ทำให้เราอยากก้าวไปข้างหน้า~~~
ตอนนี้พัฒนาการ และแรงใจที่ไม่มีวันหมดของแก
กลายเป็น Hero ของพวกเราทั้งหมดไปแล้ว~~

Danke sehr,Meine Freunde